Dojazd


Wyświetl większą mapę

Gabinety znajdują się przy ulicy
Grunwaldzkiej 38a
(wejście od ul. Wojskowej)

Aktualny dojazd komunikacją miejską
sprawdzisz tutaj:

Rejestracja

od poniedziałku do piątku
w godzinach:

od 14:00 do 20:00

pod numerem telefonu

61 864 20 25
lub na miejscu w gabinecie.

Do dyspozycji pacjentów jest także
adres e-mail:
tarmed.gabinet@gmail.com

Dojazd


Wyświetl większą mapę

Gabinet znajduje się w przychodni GOS-MED
ul. Graniczna 6
63-800 Gostyń

Rejestracja

Telefoniczna, pod numerem:
65 572 25 11

Wizyty

Choroby tarczycy
Dr hab. med. Rafał Czepczyński

W czwartki, w godzinach:
od 16:00 do 19:00

Przyjmuję nie w każdy czwartek, dlatego proszę zadzwonić do rejestracji, która poinformuje o najbliższych terminach.

Stężenie hormonów:

Aby ocenić stan czynnościowy tarczycy wykonuje się oznaczenia hormonów we krwi. Wyniki badania nie zależą od posiłków, stąd krew nie musi być pobierana na czczo.

Oznacza się hormony:

    * TSH
    * Tyroksynę (T4): wolną (FT4) lub całkowitą (TT4)
    * Trójjodotyroninę (T3): wolną (FT3) lub całkowitą (TT3

TSH jest hormonem produkowanym przez przysadkę mózgową, kontrolującym działanie tarczycy. Synteza i stężenie TSH wzrasta w przypadku niedoczynności tarczycy. Odwrotnie, gdy tarczyca zaczyna samodzielnie, poza kontrolą przysadki wydzielać nadmiar hormonów (nadczynność tarczycy), stężenie TSH spada. Dlatego stężenie TSH jest czułym wskaźnikiem czynności hormonalnej tarczycy i powinno być jako pierwsze oznaczane w przypadku każdego podejrzenia zaburzeń czynności hormonalnej tarczycy.

Stężenie T4 i T3 jest podwyższone w nadczynności tarczycy, a obniżone w niedoczynności. Oznacza się je, by ocenić stopień zaawansowania nadczynności tarczycy i monitorować przebieg leczenia.

USG tarczycy:

Badanie ultrasonograficzne jest najprostszą i najłatwiej dostępną metodą diagnostyki tarczycy. Powinno ono być wykonywane u każdej osoby z powiększeniem tarczycy (wolem) i ze zmianami ogniskowymi w obrębie tarczycy.

Do oceny tarczycy najlepiej nadaje się sonda o częstotliwości 7,5 MHz, która pozwala na ocenę narządów położonych płytko pod skórą. USG przeprowadza się w pozycji leżącej. Pacjent odchyla głowę maksymalnie do tyłu.
Badanie obejmuje ocenę wielkości obu płatów - z dokładnością do 1 mm mierzy się wymiary:

    * długość
    * szerokość
    * głębokość.

Na podstawie tych wymiarów możliwe jest obliczenie objętości tarczycy. W Polsce przyjęto następujące normy objętości tarczycy u dorosłych:
Mężczyźni - do 25 ml
Kobiety - do 18 ml.
Następnie ocenia się echogeniczność tarczycy oraz strukturę obu płatów. Należy zwrócić uwagę na zmiany ogniskowe.
Prawidłowa tarczyca ma jednorodną echogeniczność. Obecne w miąższu zmiany ogniskowe mogą mieć echogeniczność

    * wyższą niż reszta miąższu (zmiany hiperechogeniczne): guzki, zwapnienia;
    * niższą niż reszta miąższu (zmiany hipoechogeniczne): guzki, torbiele, naczynia
    * takie jak reszta miąższu (zmiany izoechogeniczne lub inaczej normoechogeniczne).

Echogeniczność zmian w tarczycy nie pozwala na jednoznaczne określenie tła. Pomimo, że zmiany hipoechogeniczne są bardziej podejrzane o złośliwienie niż hiperechogeniczne, to nie należy tego traktować jako regułę. Odpowiednio duże guzki tarczycy powinno się diagnozować dalej - przy pomocy biopsji cienkoigłowej.

Scyntygrafia tarczycy:

Scyntygrafia jest obok USG podstawową metodą oceny anatomicznej tarczycy. Badanie to pozwala na ocenę położenia, wielkości i struktury tego ważnego gruczołu dokrewnego. Ponadto scyntygrafia określa, w jaki sposób poszczególne części tarczycy działają, t.j. wytwarzają hormony.

W tarczycy mogą powstawać guzki. Obecność takich guzków wymaga wyjaśnienia ich charakteru – od tego zależy dalsze postępowanie (leczenie farmakologiczne, operacja czy tylko obserwacja). Na podstawie scyntygramu można z pewnym przybliżeniem określić typ takiego guzka, choć do pełnego wyjaśnienia najczęściej potrzebna jest też biopsja cienkoigłowa.

Scyntygrafia pozwala też na ocenę wola zamostkowego, którego nie można zbadać przy pomocy USG.

Scyntygrafia jest badaniem prostym i bezpiecznym. Polega na wstrzyknięciu dożylnym minimalnej ilości znacznika promieniotwórczego (technetu). Stosowane dawki są obojętne dla zdrowia, także dla samej tarczycy.

15-30 minut po iniekcji pacjent przykłada szyję na kilka minut do gammakamery, która rejestruje obraz tarczycy. Iniekcja

Prawidłowa tarczyca jest dość symetryczna, niepowiększona i wykazuje równomierny wychwyt znacznika:
Prawidlowa tarczyca

Guzki tarczycy mogą się w scyntygrafii przedstawiać jako:

1) obszary o zmniejszonym wychwycie znacznika - tzw. guzki zimne:
Guzki zimne

2) obszary o zwiększonym wychwycie znacznika - tzw. guzki gorące:
image6

3) obszary o takim samym stopniu gromadzenia znacznika jak reszta tarczycy - tzw. guzki ciepłe. Niezależnie od obrazu scyntygraficznego charakter każdego większego litego guzka tarczycy powinien być wyjaśniony za pomocą biopsji cienkoigłowej.

Niezależnie od obrazu scyntygraficznego charakter każdego większego litego guzka tarczycy powinien być wyjaśniony za pomocą biopsji cienkoigłowej.

Biopsja tarczycy:

Biopsja cienkoigłowa jest metodą pozwalającą na określenie z pewnym przybliżeniem charakteru komórek tarczycy. Biopsja służy przede wszystkim do diagnostyki guzków, w uproszczeniu - do różnicowania guzków łagodnych złośliwych. Biopsja jest zabiegiem bezpiecznym i zwykle niebolesnym. Zabieg wykonuje się w pozycji leżącej. Nie wymaga on żadnego przygotowania, ani znieczulenia. Polega na wprowadzeniu bardzo cienkiej igły (średnicy 0,3 - 0,5 mm) do guzka pod kontrolą ultrasonograficzną. Po nakłuciu w igle pozostaje drobna ilość materiału komórkowego, który rozprowadza się na szkiełku i utrwala w alkoholu. Rozmazy oceniane są następnie pod mikroskopem przez specjalistę patologa.

Wynik nie zawsze jest jednoznaczny. Przyczyny tego są mogą być następujące: nie udało się pobrać wystarczającej ilości materiału, materiał zawierał głównie koloid lub krew, natomiast małą ilość komórek tarczycowych, komórek nie da się jednoznacznie zdefiniować, tzn. widoczne w obrazie mikroskopowym komórki mogą należeć do różnego typu zmian (łagodnych i złośliwych). W takich sytuacjach należy rozważyć: powtórzenie biopsji, usunięcie chirurgiczne guzka.

Jodochwytność tarczycy:

Tarczyca wychwytuje jod, który jest potrzebny do wytwarzania hormonów. Aby ocenić, jaka część jodu, który dostaje się do organizmu ulega pochłonięciu przez tarczycę wykonuje się badanie jodochwytności.

Badanie to przeprowadza się tylko przed planowanym leczeniem jodem promieniotwórczym, gdyż w razie niskiej jodochwytności leczenie to nie przyniosłoby żadnego skutku.

Jest to badanie proste, choć wymaga kilku wizyt w pracowni. Na początku technik podaje pacjentowi kapsułkę jodu. Po kilku godzinach przy pomocy licznika lub gammakamery mierzy się ilość jodu zgromadzonego w tarczycy. Pomiar ten przeprowadza się znowu po dobie od połknięcia kapsułki.

O lekarzach

W Gabinecie przyjmują poznańscy specjaliści w różnych dziedzinach, głównie asystenci z pobliskiego szpitala Uniwersytetu Medycznego

Laryngologia

prof. dr hab. Małgorzata Wierzbicka

Neurologia i neurologia dziecięca

Dr med. Joanna Michalska

Kardiologia

Dr med. Grzegorz Bartkowiak

Gastroenterologia

Dr med. Marcin Chmielewski

Dr med. Włodzimierz Szczepaniak

Endokrynologia

Dr med. Leszek Pietz
Dr hab. med. Rafał Czepczyński
(w razie potrzeby USG jest wykonywane w ramach wizyty)

Choroby pasożytnicze i tropikalne

Dr med. Barbara Skoryna-Karcz

Medycyna nuklearna

Dr hab. med. Rafał Czepczyński

Chirurgia

Dr med. Tomasz Wierzbicki

Pulmonologia

Dr hab. Tomasz Piorunek

Ortopedia

Dr med. Beata Maas